Dromen over een groot reisavontuur

Dromen over een groot reisavontuur

Op een dag ontdekte ik mensen die reisde van land naar land op hun fiets. Ik zat nog steeds vast aan het idee dat je voor een groot reisavontuur een hoop spaargeld nodig had. Fietsen van land naar land zou een werkelijk geniaal idee zijn. Fietsen is niet duur en met een tent en een slaapzak kan ik gaan en staan waar ik wil, en het kost me bijna geen geld. Misschien is dit de manier waarop ik mijn grote reisdroom uit kan laten komen? Fietsen is zeker een avontuur, maar enige voorbereiding is ook wel nodig. Ik wil het simpel houden, maar een beetje voorbereiding kan geen kwaad. Daarom hier een verhaal waarin ik filosofeer over een groot reisavontuur.

In het algemeen heeft een avonturier drie belangrijke dingen nodig. Een beetje onzekerheid , want hoe meer zekerheid je hebt hoe meer je hebt te verliezen. Grote flexibiliteit, hoe meer flexibel je bent, hoe meer je nu kunt doen. Een beetje vrede met dingen hebben, want hoe meer spullen je hebt hoe meer je jezelf druk moet maken om het risico dat je die spullen kwijt raakt. Toch kunnen sommige dingen handig zijn om over na te denken. Ik ga een aantal vragen stellen en beantwoorden die mij interesseren om deze droom uit te laten komen.

Waarom heb ik dit nodig ?

Om grenzen te verleggen. Het idee van stoppen met mijn recente activiteiten om een ​​deel van de wereld te zien kan een onbereikbare droom voor een dag te veel zijn. Voor mijn computer zitten en alsmaar lezen over de avonturen van anderen kan op een gegeven moment erg frustrerend worden. Waarom kan ik zo een groot avontuur niet hebben? Dit is een overtuiging en wel een beperkende overtuiging die zich concentreert rond de uitdrukking : ” Ik kan niet … ” Het feit is dat deze negatieve zin alleen van waarde is voor dit moment. Bijvoorbeeld om te zeggen: “Ik kan zo een groot avontuur niet hebben, want … ” betekent dat ik dit grote avontuur kan hebben, maar ik de keuze maak om het niet te doen. De beste manier om erachter te komen waar ik toe in staat ben is om te doen alsof ik dingen kan. Wat ik niet kan doen, doe ik niet. Zolang ik mijzelf ervan overtuig dat het mogelijk is om een recent stabiel leven af te sluiten en vervolgens een grote droom na te volgen… Dan is het dus niet onmogelijk.

Wat heb ik nodig om dit te hebben?

Ik heb niet zo veel nodig als ik denk nodig te hebben. Uuuhm, wat? Nou, ik kan een heleboel dingen gaan plannen om dit avontuur zo comfortabel mogelijk te maken, of ik kan gewoon gaan. Ik kan nadenken over gewicht en hoe ik gebruik ga maken van de ruimte die ik heb. Ik zie veel reizigers die vele tassen gevuld met spullen met zich meedragen. Is dat echt nodig? Je kunt het avontuur zo ingewikkeld maken als je zelf wilt. Meer spullen bij je hebben is meer om je over druk te maken. Dat is ook het probleem met geld sparen: als je geld in overvloed hebt kun je jezelf een gemakkelijk leven kopen. Geloven dat je het kan met minder geld en middelen is een eerste stap in het (be)sparen van geld voor dit grote avontuur.

Hoe kan ik mijn tijd besteden in een onvoorspelbare wereld?

Ik ben alleen, dus wat kan ik doen om mij niet eenzaam te voelen? In de voorbereiding die ik zou kunnen doen, kan ik op zoek gaan naar interessante dingen die ik wil bezoeken. Zoals musea , landschappen of mensen onderweg. Of misschien kan ik wat boeken meenemen om te lezen om mezelf rustig te gaan voelen en te genieten van inspirerende verhalen van anderen . Of ik kan mijn camera meenemen en foto’s/video’s maken van wat ik onderweg interessant vind. Of ik kan verhalen opschrijven over mijn avonturen en wat ik zie en ervaar. Maar is het niet het allerbelangrijkste om in “het moment” te zijn? Om vrede te voelen en me niet druk te maken over de dingen die zijn gebeurd en de dingen die gaan gebeuren in de toekomst? Laten we ons zorgen maken over de basisbehoeften van overleven: lucht, water, voedsel, slaap en gezondheid. Alle extra drukte is overbodig. Houd het simpel. Vertrouw op intuïtie. Just go.

Voor mij, duurde het 15 jaar, een grote liefde en veel reizen om mij te ontdoen van al het bijkomstige dat ik had verzameld om een groter, beter, rijker leven met minder te hebben. – Graham Hill